Montpelier Historic District, Nationaal historisch district in Montpelier, Verenigde Staten.

Montpelier Historic District is een gebied in de hoofdstad van Vermont met gebouwen uit verschillende perioden die verschillende architectuurstijlen vertonen en samen de stedelijke ontwikkeling van de stad vormen. De architectuur varieert van structuren uit het federale tijdperk tot later gebouwde huizen die de groei van de stad over verschillende decennia documenteren.

Montpelier kreeg in 1781 stadsrechten en werd in 1805 hoofdstad van de staat, vooral door de centrale ligging en de toegang tot wegen en waterwegen. State Street werd de as tussen het regeringscomplex en het stadscentrum, en in 1811 werd de plaats hoofdstad van het district. In 1849 kwam de spoorlijn, na de Burgeroorlog bloeide de economie en in 1895 werd de plaats opnieuw opgericht als city. Na de Eerste Wereldoorlog vertraagde de groei door de auto en de buitenwijken.

De gebouwen tonen hoe vroege bewoners en ambachtslieden de stad vormgaven door middel van lokale bouwpraktijken die praktische behoeften combineerden met regionale voorkeuren. Je kunt deze keuzes vandaag zien in de details van gevels en in de manier waarop structuren zich tot elkaar verhouden in de straat.

De wijk is compact en het beste te voet te verkennen, maar het terrein is heuvelachtig: Main Street buigt bij Elm Street naar het oosten, waar de omliggende hellingen dat afdwingen. Oriënteer je op de twee rivieren: State Street loopt westwaarts naar het Capitool, Barre en Berlin Streets oostwaarts. Het zakencentrum ligt vooral ten noordoosten van de samenvloeiing van de Winooski en de North Branch.

Sommige van de oudste gebouwen in dit gebied stammen uit een tijd toen de stad nog niet officieel de hoofdstad van Vermont was, maar die rol pas later aannam. Deze huizen tonen hoe de vestiging geleidelijk aan belang won voordat de politieke beslissing kwam die tot latere stadgroei leidde.