Glebe House, Koloniaal Georgiaans huis in Woodbury, Connecticut

Glebe House is een houten structuur in Woodbury met een aangepast saltbox-ontwerp, gambrel-daken en een voorgevel verdeeld in vijf secties. Het gebouw stamt uit de jaren 1740 en vertoont typische kenmerken van Georgische koloniale architectuur.

Rond 1740 gebouwd als pastorie van de St. Paul's Church, was het huis van 1771 tot 1785 de woonplaats van ds. John Rutgers Marshall en zijn vrouw Sarah. Op 29 maart 1783 kwamen tien geestelijken hier bijeen en kozen Samuel Seabury en Jeremiah Leaming als kandidaten voor het bisschopsambt van Connecticut; Leaming bedankte om leeftijd en gezondheid, waarna Seabury werd voorgedragen. Na het vertrek van de Marshalls raakte het huis in verval tot 1923, toen bisschop-coadjutor Edward C. Acheson het kocht en de Seabury Society for the Preservation of Glebe House oprichtte.

Het huis dankt zijn naam aan de „glebe”, het land dat bestemd was voor het onderhoud van een parochiegeestelijke. Het werd gebouwd als pastorie van de St. Paul's Church, en dominee John Rutgers Marshall en zijn vrouw Sarah woonden er van 1771 tot 1785. Bezoekers zien de keukenschouw, een van de grootste die in Connecticut bekend zijn.

Het terrein is van mei tot oktober op meerdere dagen per week open voor bezoekers met rondleidingen door het interieur. Zorg voor comfortabele schoenen en bereid je voor op wandelen over vlak terrein, want er zijn ook buitengebieden om te verkennen.

Het terrein bevat een tuin die is ontworpen door een Engelse horticulturexpert en een van de weinige overgebleven voorbeelden van haar werk in Noord-Amerika vertegenwoordigt. Deze tuin uit het begin van de twintigste eeuw biedt bezoekers een contrast in ontwerpstijl vergeleken met het koloniale huis zelf.