Winfield

Winfield is een verlaten mijnbouwdorp in het Sawatch-gebergte waar houten structuren uit de zilverhausse van de jaren 1880 nog steeds staan in de dunne berglucht. De gebouwen tonen hoe mijnwerkers en hun families op deze afgelegen hoogte leefden en werkten.

De nederzetting ontstond in de jaren 1880 tijdens de zilverhausse toen prospecteurs het Sawatch-gebergte binnendrongen op zoek naar erts. Na de instorting van zilverprijzen in 1893 verliet het merendeel van de bewoners snel, en in de jaren 1920 was de stad bijna leeg.

Winfield biedt een zeldzaam beeld van het sociale leven in de bergbouwgemeenschappen van de late 19e eeuw. De gebouwen die nog over zijn, laten zien hoe gezinnen en arbeiders hun dagelijks leven in grote isolement vormgaven; de algemene winkel was zowel een voorraadplek als een ontmoetingsplaats, terwijl de opzet van de hutten toont hoe buren op elkaar vertrouwden tijdens lange winters. Tijdens een wandeling door het gebied vallen details op zoals met de hand gehakte balken en stenen fundamenten die de vindingrijkheid laten zien die nodig was om hier te bouwen. De ligging van de stad wijst ook op het vertrouwen dat er was in het zilverboomjaar, toen men geloofde dat deze afgelegen kampen zouden uitgroeien tot vaste nederzettingen.

De plek ligt boven 10.000 voet (3.000 m) hoogte en is alleen bereikbaar via een ongelij bergwegje dat voorzichtig rijden vereist. Het terrein kan te voet worden verkend terwijl u loopt tussen oude houten hutten, de voormalige kruidenierswinkel en andere structuren.

Mijnwerkers gebruikten de strenge winters om vlees en voorraden op te slaan in sneeuwgevulde kamers tussen gebouwen, waardoor natuurlijke koelkasten ontstonden waarvan de restanten vandaag nog zichtbaar zijn tussen de houten ruïnes.