Lombard Plantation, Creools landhuis in West-Indische stijl in Bywater, New Orleans, Verenigde Staten

Lombard Plantation is een Creoolse herenhuis in West-Indische stijl dat op pilaren verhoogd is met dikke gipsmutten en diepe dakuitstekken die schaduw en bescherming bieden. De structuur heeft Norman-windbracing in het zoldersectie en wordt omgeven door een gietijzeren maïskolfhek dat de grensgrens markeert.

Joseph Lombard père verwierf het perceel op 25 oktober 1825 en verkocht het verbeterde land met het plantagehuis aan zijn zoon Joseph Guillaume voor $13.000, waarbij het gebouw op $5.500 werd gewaardeerd. De familie verkocht het in 1833 aan Phillipe Guesnon voor $50.000. De Durands stelden het eigendom van 1843 tot 1864 opnieuw samen, en Charles Caffin beheerde het van 1864 tot 1880. In 1878 werd het perceel onderverdeeld en werden shotgun-huizen binnen de grenzen gebouwd.

De naam komt van Joseph Lombard père, die het perceel op 25 oktober 1825 voor zijn zoon kocht. De verkoopakte uit 1835 aan Jean Louise Grasse omschreef het goed als "une belle maison". De hoofdverdieping telde een ontvangstruimte, een eetkamer voor twaalf personen, een kleine familiemaaltijdkamer, een salon, een slaapkamer en een kantoor.

Het Lombard House staat in Bywater, in de Ninth Ward, op grond die zich ooit 1,5 arpent uitstrekte van de Mississippi richting Lake Pontchartrain. De vroegere voortuin werd eind jaren vijftig een bikersbar van betonblokken, in 2002 verkocht en meteen gesloopt; de vroegere achtertuin werd na orkaan Katrina teruggekocht. Zoek het huis met zijn kleine tuin en de fundamenten van de cisterne.

Het onderscheidende gietijzeren maïskolfhek werd tussen 1864 en 1880 door Charles Caffin toegevoegd en blijft een van de zeldzame voorbeelden van deze decoratieve stijl in de regio. Dit bijzondere ijzerwerk wordt vaak over het hoofd gezien ondanks dat het een opmerkelijk stuk ambacht is dat de grensgrens bepaalt.