Fort Saulsbury, Kustverdedigingsfort in Slaughter Beach, Delaware, Verenigde Staten

Fort Saulsbury is een kustverdeedigingsinstallatie met twee batterijen langs de kust van Delaware, oorspronkelijk uitgerust met zware artilleriegeschut. De structuur bestaat uit betonnen geschutsposities en bunkers die naar de oceaan zijn gericht.

De bouw van de twee tweegeschutbatterijen Hall en Haslet van Fort Saulsbury begon in 1917 met de M1917-hooghoekbarbetteaffuit, die het bereik van het 12-inch M1895-kanon tot 30.100 yard bracht. De batterijen waren in 1920 gereed maar werden pas in 1924 in dienst genomen, en het fort was tot 1943 de belangrijkste zware geschutsverdediging van de Harbor Defenses of the Delaware. Dat jaar gingen de geschutten van batterij Haslet naar Fort Miles, in 1946 werden de overige kanonnen verschroot; het fort werd in 1948 aan een particulier verkocht.

Het fort is genoemd naar Willard Saulsbury Sr., een voormalige Amerikaanse senator uit Delaware. De twee batterijen dragen de namen van officieren uit de Onafhankelijkheidsoorlog: Battery Hall voor David Hall, een voormalige gouverneur van Delaware, en Battery Haslet voor John Haslet, gesneuveld in de Slag bij Princeton. Het terrein is privé, de namen zijn niet toegankelijk.

Fort Saulsbury is particulier eigendom en niet openbaar toegankelijk; de batterijen kunnen niet worden betreden. Het terrein ligt bij Slaughter Beach en Milford, landinwaarts van de oever van de Delaware Bay. Het enige nog zichtbare bijbehorende bouwwerk is de bewaarde vuurleidingstoren in Big Stone Beach, die van buitenaf te zien is.

Fort Saulsbury is de best bewaarde batterij van zijn soort in originele staat: anders dan de meeste langeafstands-12-inchbatterijen, die in de Tweede Wereldoorlog in zware betonnen kazematten werden ingesloten, bleven de kanonnen in de open lucht staan. Het fort huisvestte tijdens de oorlog ook Duitse en Italiaanse krijgsgevangenen.