Sutherland Hotel

Het Sutherland Hotel is een zevenstorigs bakstenen en terracotta gebouw gelegen op de kruising van 47th Street en Drexel Boulevard, met architectuurdetails uit 1917. Het gebouw fungeerde oorspronkelijk als hotel met een jazzlounge erin, en werd later omgebouwd tot woningappartementen.

De Amerikaanse regering requireerde het gebouw in 1918 voor voltooiing om als militair ziekenhuis te dienen tijdens de Eerste Wereldoorlog. Na het einde van de oorlog werd het omgebouwd tot een hotel met amusementsfaciliteiten.

Het Sutherland Lounge was in de jaren 1950 een plek waar muzikanten van verschillende achtergronden samen speelden, wat sociale grenzen doorbreek. Bezoekers kwamen uit verschillende delen van de stad, waardoor deze ruimte een ontmoetingsplek werd waar iedereen welkom was.

De locatie bevindt zich in Kenwood en is gemakkelijk bereikbaar met openbaar vervoer. Houd er rekening mee dat het gebouw nu een wooncomplex is en niet opengesteld voor publieke bezoekers.

Het hotel werd in 1952 een van de eerste geïntegreerde instellingen in Chicago en accepteerde zwarte en witte gasten zonder discriminatie. Deze gedurfde keuze maakte het een verzamelplaats voor organisaties voor burgerrechten die tegen segregatie streden.