Bennett-Bean Covered Bridge, Overdekte wegburg in Lincoln Plantation, Maine, Verenigde Staten.

De Bennett Bridge is een 28 meter lange Paddleford-vakwerkbrug over de Magalloway River, ongeveer 2,4 km ten zuiden van Wilsons Mills in Lincoln Plantation. De diagonalen zijn met metalen bouten aan koningsposten verbonden en de brug rust op granieten landhoofden. Verticale planken bekleden de zijkanten tot ongeveer twee derde van de hoogte naar het dak, en staalkabels in elke hoek zijn verankerd in betonnen blokken op ongeveer 7,6 meter afstand.

De brug werd gebouwd in 1901 en diende als vitale schakel tussen afgelegen boerderijen en nabijgelegen dorpen. Het bleef meer dan 80 jaar in regulier gebruik voordat het in 1985 voor verkeer werd gesloten.

Op de brug zelf staat het jaartal 1898, terwijl de inschrijving in het National Register en de meeste bronnen 1901 noemen; ook de site Lost Bridges van de National Society for the Preservation of Covered Bridges vermeldt 1898. In 1970 werd de brug in het National Register opgenomen. Houtvrachtauto's uit de streek gebruikten haar intensief tot de sluiting voor verkeer in 1985.

De structuur ligt ten zuiden van Wilson Mills en is bereikbaar via kleine plattelandswegen. De smalle binnenbreedte betekent dat alleen voertuigen met laag profiel kunnen passeren, dus controleer de toegangsomstandigheden voor uw bezoek.

De brug maakt gebruik van een Paddleford-vakwerkontwerp met diagonale dwarsliggers, een structurele techniek die het uitzonderlijke sterkte geeft. Deze engineeringbenadering was gebruikelijk voor overdekte bruggen uit die periode.