Newichawannock Canal, Historisch kanaal in Wakefield, Verenigde Staten.

Het Newichawannock Canal is een kunstmatige waterweg van 0,75 mijl (1,21 km) die het Great East Lake met Horn Pond verbindt op de grens tussen New Hampshire en Maine. Het is 13 voet (4,0 m) breed en ongeveer 16 voet (4,9 m) diep, bekleed met stenen zonder mortel. Een gelijktijdig gebouwde stenen boogbrug zonder mortel draagt Canal Road over het water, en nabij liggen hopen achtergebleven bouwstenen.

De Great Falls Company, in 1823 opgericht om textielfabrieken in Somersworth (New Hampshire) te runnen, kocht waterrechten op het Great East Lake en het Horn Pond en begon in 1850 met het kanaal om de watertoevoer naar haar molens te vergroten. De werken, deels vertraagd door de Burgeroorlog, waren pas in de jaren 1860 voltooid en werden uitgevoerd door Hiram Paul, een civiel ingenieur die in Wakefield woonde en daar een taverne dreef. Andere molens, zoals de Cocheco Woolen Mills in East Rochester, profiteerden in latere decennia.

De naam Newichawannock komt uit het Abenaki en duidt de Salmon Falls River aan, „rivier met vele watervallen“. Het kanaal werd gegraven onder leiding van Hiram Paul, een civiel ingenieur die in Wakefield woonde en er een herberg dreef. Resten steenhopen van de aanleg liggen nog langs de waterloop.

Het kanaal verbindt Great East Lake met Horn Pond langs de grens tussen Maine en New Hampshire, en Canal Road steekt het over via de stenen boogbrug zonder mortel. Anno 2020 was de noordelijke helft grotendeels versperd door ingestorte oevers; de zuidelijke helft is bevaarbaar en bereikbaar vanaf Horn Pond.

Het kanaal kruist de grens tussen Maine en New Hampshire en is daardoor een van de zeldzame National Register-locaties die twee staten overbrugt. Deze locatie weerspiegelt een ongebruikelijke samenwerking tussen gemeenten aan tegenovergestelde zijden van een staatsgrens.