Portage Viaduct, Spoorwegbrug in Livingston County, Verenigde Staten.

De Portage Viaduct, ook Portage Bridge genoemd, was een enkelsporige houten trestlebrug van de Erie Railroad die de kloof van de Genesee op 71 m (234 ft) hoogte overspande. Het dek van 244 m (800 ft) rustte op 14 rechthoekige vakwerkpijlers, de grotere op sokkels van zandsteenblokken van 23 m bij 4,5 m uit de rivierbedding, afgedekt met kalksteenplaten. De houten pijlers waren 58 m (190 ft) hoog, de dekligger 4,3 m (14 ft).

De bouw van de houten Portage Bridge begon op 1 juli 1851; de eerste locomotief reed er op 14 augustus 1852 overheen en de officiële opening volgde op 25 augustus. In de nacht van 5 op 6 mei 1875 brandde de brug af omdat een wachter het vuur door een vastzittende klep niet kon blussen. Vier dagen later besloot de Erie Railroad tot herbouw in ijzer; de nieuwe brug werd op 31 juli 1875 getest.

De brug werd een regionaal oriëntatiepunt dat het landschap van de Genesee-vallei bepaalde. Bezoekers konden de 19de-eeuwse techniek zien die was ingebed in het natuurlijke landschap van de kloof.

Bezoekers kunnen het viaduct bekijken van uitkijkpunten in de buurt van Letchworth State Park. De plek verkent u het best te voet en u moet voorbereid zijn op oneffen terrein in het kluvengebied.

Voor de houten constructie was hout nodig van ongeveer 100 hectare naaldbos; de 58 meter hoge vakwerktorens zouden de bouw van vroege Europese ijzeren spoorwegviaducten hebben beïnvloed. Brand gold als het grote risico: er stonden watertanks en wachters op de brug, maar een vastgelopen ventiel liet de brand van 1875 om zich heen grijpen.