South Cheyenne Canon, Natuurlijke kloof in Colorado Springs, Verenigde Staten.

South Cheyenne Cañon is een canyon op ongeveer 7,2 km ten zuidwesten van het centrum van Colorado Springs, waar Cheyenne Boulevard zich splitst in een noordelijke en zuidelijke canyon. Bij de ingang dagzomen Pierre-schalie en Sawatch-zandsteen, en de wanden bij Seven Falls zijn meer dan 60 meter hoog en van veelkleurig graniet. De wand Pillars of Hercules reikt tot boven de 300 meter.

Het canyon begon zich in 1872 te ontwikkelen toen Nathaniel Colby een groot gebied met natuurlijke watervallen veiligstelde. Kort daarna begonnen ontwikkelaars georganiseerde wandelpaden aan te leggen om de locatie toegankelijk te maken voor bezoekers.

Rond 1898 werkten in South Cheyenne Cañon fotografen, ezelverhuurders en souvenirwinkels; later stond een ezelstandplaats in Stratton Park, geopend in 1902 waar de twee canyons splitsen. Lilian Whiting beschreef in 1906 de ruiterpaden en terrasvormige wegen op de wanden. Picknicken mag langs South Cheyenne Creek, maar niet op het terrein van Seven Falls.

De ingang ligt slechts enkele kilometers ten zuidwesten van het centrum van Colorado Springs en is relatief gemakkelijk bereikbaar. Parkeerterreinen en faciliteiten bevinden zich in de buurt van de startpunten van de belangrijkste wandelpaden.

Helen Hunt Jackson bezocht vaak Inspiration Point boven Seven Falls; het pad daarheen is een mijl heen en terug en duurt ongeveer een uur, met uitzicht op Colorado Springs en de vlaktes. Zoals ze wenste, werd ze eerst op dat punt begraven voordat ze naar Evergreen Cemetery werd overgebracht.