Simpsonville Mill, Prekoloniaal industrieel complex in Simpsonville, Maryland, VS.

Simpsonville Mill is een vervallen stenen molencomplex aan de Middle Patuxent River in Simpsonville, Maryland. De stenen muren, grotendeels intact na een brand in 1920, staan onder de Cedar Lane Bridge naast het James and Anne Robinson Nature Center. Het terrein omvat waterwerken zoals een toevoerkanaal, een spuisluis, een overloopdam, een wielput en een afvoerkanaal.

John Hobbs Jr. kocht in 1741 grond langs de Middle Patuxent en verkocht die in 1749 aan Joshua Dorsey; Dorsey noemde de stenen molen in zijn testament van 1768. Richard Owings kocht in 1796 elf acres rond de molen en breidde uit naar 1000 acres. Charles Ridgley Simpson kocht in 1852 215 acres en schakelde over op wol; een brand in 1920 verwoestte het gebouw, de stenen muren bleven grotendeels intact.

De namen van de molen volgen zijn eigenaren: Joshua Warfield's mill, Richard Owings' Mill en daarna Simpsonville Mill nadat Charles Ridgley Simpson in 1852 215 acres kocht. Onder Simpson bedienden zes werknemers zes spillen, vier weefgetouwen en twee kaarden voor wollen stof. De begraafplaats Owings, een half dozijn graven op een overwoekerd deel van een particulier terrein aan Cedar Lane, herinnert aan de familie die het bezit tot 1.000 acres uitbreidde.

De locatie is gemakkelijk bereikbaar omdat het naast het James and Anne Robinson Nature Center ligt en aansluit op lokale wandelpaden. Bezoekers moeten weten dat veel restanten onder de brug begraven liggen, dus wat u aan de oppervlakte ziet, toont slechts een deel van de oorspronkelijke structuren.

De verlegging van Cedar Lane in 1993 leidde tot een archeologische opgraving van 350.000 dollar, waarbij een dozijn huizen, een smids- en wagenmakerswerkplaats en sporen van een postkantoor werden gevonden. De in 1994 gebouwde brug kreeg stenen bogen die bij de molenruïne eronder moesten passen.