Černý lom, Verlaten kalksteengroeve in Praag, Tsjechische Republiek.

Černý lom is een verlaten kalksteengroeve in het dal Dalejské údolí bij Praag-Řeporyje, op 307 m hoogte. De hoofdwand, oorspronkelijk tot 275 m lang en 30 m hoog, toont donkere Silurische kalksteen met daarboven lichte Devoon-kalksteen. De groevebodem werd later opgevuld met mijnafval uit de groeves Vokounka en Rokle.

De winning in deze oorspronkelijk Kamčatka genoemde groeve eindigde rond 1919. Daarna werd een groot deel van de bodem opgevuld met mijnbouwafval uit de groeves Vokounka en Rokle aan de overkant van het Dalejské údolí. In 1923 noemde de fossielenverzamelaar František Hanuš (1860–1937) de groeve Černý lom, naar de donkere Silurische kalksteen.

De groeve is genoemd naar haar donkere Silurische kalkstenen; fossielenverzamelaar František Hanuš (1860–1937) gaf haar in 1923 de naam Černý lom. Het westelijke deel, dichter bij de groeve Mušlovka, noemde hij „Lobolitová stráň” (lobolietenhelling), waar na de dooi in het voorjaar lobolieten van het geslacht Scyphocrinites zo groot als een kleine bal te vinden waren, met wanden van enkele millimeters dik die holle kamers omsloten.

De groeve ligt op 307 m boven zeeniveau in het dal Dalejské údolí bij Řeporyje in Praag, op het kadastergebied Holyně. De bodem is grotendeels opgevuld met afval van de groeves Vokounka en Rokle, waardoor de oorspronkelijke 275 m lengte en de 30 m hoge wand deels bedolven zijn. Toegang biedt de gemarkeerde wandelroute 3063 door het dal.

De donkere Silurische kalksteen werd in 1923 door fossielenverzamelaar František Hanuš (1860–1937) Černý lom (Zwarte groeve) genoemd. In de verweerde roze Devoon-kalksteen van de oostwand loopt de wereldwijde Siluur–Devoon-grens, in 1972 vastgesteld op het geologencongres van Montreal bij Klonk nabij Suchomast. In het puin vinden verzamelaars lobolieten, drijflichamen van planktonische zeelelies.