Zámecká Křižíkova elektrárna, Waterkrachtcentrale en voormalige molen in Jindřichův Hradec, Tsjechië

De Zámecká Křižíkova elektrárna is een waterkrachtcentrale en voormalige watermolen in Jindřichův Hradec, gelegen tussen het kasteel en de kasteelbrouwerij aan de Hamerský-beek. De lichte gevel heeft een driehoekig fronton, een stenen plaat met wapenschilden en het opschrift "V roce 1933" en "Křižíkova elektrárna", en een gewelfde houten dubbele deur. Binnen staan twee Francisturbines met een gezamenlijk vermogen van 75 kW en een verval van 4,95 m.

De molen wordt voor het eerst vermeld in de 15e eeuw, toen molenaar Ondřej hem voor 18 Praagse kopa kocht. Jáchym z Hradce liet hem in 1551 vergroten en verbouwen, zoals een stenen reliëf met zijn wapen en dat van zijn vrouw Anna van Rožmberk vastlegt. Hij brandde af in 1615 en opnieuw in 1773, werd in 1853 herbouwd naar een plan van ingenieur Gustav Hannak, en eind 19e eeuw liet graaf Eugen Czernin hem ombouwen tot een waterkrachtcentrale die door František Křižík werd ingericht.

De naam van de molen U Čtrnácti („Bij de Veertien”) herinnert aan de 14 waterraderen die hij na de herbouw van 1673 had. Sinds het einde van de 19e eeuw huisvest de plek een door František Křižík uitgeruste centrale; in een museum binnen wordt vandaag de geschiedenis van de centrale, de vijvervisteelt en de bosbouw getoond.

De molen staat tussen het kasteel en de kasteelbrouwerij aan de Hamerský-beek, vlak voor de monding in de Nežárka. Het museum binnen behandelt de geschiedenis van de centrale, de vijvervisteelt en de bosbouw. Het gebouw is beschermd als cultureel monument en maakt deel uit van het nationale erfgoed van het kasteel.

De molen brandde af bij de brand van het jezuïetenseminarie in 1615 en werd pas in 1673 hersteld, met toen 14 waterraderen. Bij de kasteelbrand van 1773 brandde hij opnieuw af. De eerste bekende molenaar, Ondřej, kocht hem voor 18 Praagse kop en verkocht hem vier jaar later voor 36 Meissense kop.