Dědičná štola císaře Josefa II., Hoofdwatergang in Trhové Dušníky, Tsjechische Republiek.

De Dědičná štola císaře Josefa II. is een deels in de rots gedreven, deels met stenen metselwerk overwelfde afwateringsgalerij die van de schacht Štěpánka bij Bohutín noordoostwaarts loopt via Vysoká Pec, Drkolnov en Březové Hory naar de uitmonding bij Trhové Dušníky. De totale lengte met alle zijtakken is 21.906 m; de hoofdgalerij is 14.854 m lang en volgt ertsaders, waarvan 8.944 m ook als dwarsgang is gedreven. Het beschermde deel loopt van de mijn Ševčiny tot de uitmonding.

De galerij werd rond 1789 aangelegd om water af te voeren uit de zilver- en loodmijnen van de districten Březové Hory, Příbram en Bohutín, volgens een drainageplan van mijnbouwkundige Ignác Anton Putz uit 1693. De laatste doorbraak tussen de mijnen František en Řimbaba vond plaats op 8 juli 1859. In 1862 werd de schacht Zdabořská aangesloten en sinds 1973 is de galerij beschermd als cultureel monument.

De galerij is vernoemd naar keizer Jozef II, die over de Habsburgse landen regeerde toen rond 1789 met de aanleg werd begonnen. De Tsjechische naam dědičná štola duidt haar aan als erfgalerij, een tunnel waarvan het onderhoud permanent uit de mijnopbrengsten werd betaald. Het beschermde deel loopt van de schacht Ševčiny tot de uitmonding bij Trhové Dušníky.

De gang volgt de ertsaders op het niveau van de tweede mijnverdieping, 57 tot 101 meter onder het oppervlak, met een helling van 3 tot 5 promille. Het beschermde deel loopt van de schacht Ševčiny tot de uitmonding bij Trhové Dušníky, waar de portaal in 2018–2019 is hersteld en van een tweevleugelig metalen rooster voorzien.

Water stroomt vandaag de dag nog steeds door de gang en wordt door het systeem naar de rivier Litavka geleid. Deze voortdurende drainage toont hoe effectief de oorspronkelijke engineering was en hoe zij na eeuwen nog steeds haar doel dient.