Žíkovec, Vestingwerk in Voltýřov, Tsjechische Republiek.

Žíkovec is een heuvelfort bij Voltýřov met resten van oude verdedigingsstructuren. De plaats toont sporen van wallen en muren die vroege bewoners aanlegden om hun nederzetting te beschermen.

De landtong boven de Moldau werd in de late bronstijd, in de 10e eeuw v.Chr., voor het eerst versterkt als lokaal centrum van de Štítary-cultuur. Met grafiet verschraald aardewerk wijst op latere bewoning in de hallstatt- of vroege latènetijd; in de vroege middeleeuwen werd vooral de akropolis opnieuw gebruikt, mogelijk als schuilplaats, jachtkamp of wachtpost in verband met de nabije walburcht bij Kozárovice. Bedřich Dubský onderzocht de plek in de jaren 1940, Lubomír Smejtek leidde in de jaren 1980 verder onderzoek.

De naam Žíkovec duidt de hele landtong aan, waarvan de akropolis in de vroege middeleeuwen bewoond was, misschien als gelegenheidstoevluchtsoord, jachtkamp of wachtpost. Waarschijnlijk hield die op een of andere manier verband met de nabije walburcht bij Kozárovice. Scherven aardewerk met grafietverschraling getuigen ook van bewoning in de Hallstatt- of vroege La Tène-tijd.

De site ligt op een uitloper boven de rechteroever van de Vltava, nu het Orlík-stuwmeer, ten zuidwesten van Voltýřov. De hellingen die de positie steil maakten, en aan de westkant bijna loodrecht, zijn onder water verdwenen. De bewaarde wal is 80 m lang en rijst tot 2 m boven de akropolis uit, maar meer dan 8 m boven de buitenzijde.

De wal op de noordoostelijke nek is nog 80 m lang en steekt meer dan 8 m boven het buitenterrein uit, maar slechts etwa 2 m boven de akropolis. Opgravingen toonden twee bouwfasen: een oudere muur van grote stenen met een kern van hout en aarde, door brand verwoest, en een jongere muur van 240 tot 270 cm breed met stenen wanden en een vulling van aarde en stenen.