Chapel in Radeč, Kapel-schrijn in Radeč, Tsjechische Republiek.

De kapel van de Maagd Maria in Radeč is een klein eenbeukig gebouw met een halfronde apsis, met het altaar naar het noorden gericht. Twee paren kleine rechthoekige vensters met afgeronde bovenkant verlichten het schip, en een zeshoekig klokkentorentje rijst boven het dak uit. De architectuur imiteert classicistische vormen, en de kapel staat op de grens van de kadastrale gebieden Úpice en Radeč, maar behoort volledig tot Radeč.

De kapel werd in 1892 gebouwd door het echtpaar Ježek, eigenaar van de herberg in Radeč; als architect geldt de beeldhouwer Pátý uit Podradeč, een voorstad van Úpice. Ze werd spoedig een lokale bedevaartsplaats, maar kroniekschrijver Vilém Schreiber noteerde dat de bedevaartslegende – een dertienjarige jongen die in 1890 door het water van de bron genas – een bedrog was om de herbergier inkomsten te bezorgen. Bedevaarten werden daarna kerkelijk verboden en later weer geduld; de bron droogde op en particuliere bedevaarten duurden tot de jaren zeventig. De kapel was nooit kerkelijk bezit, altijd van Radečse families, en werd op 25 november 1993 beschermd als cultureel monument.

De kapel werd in 1892 gebouwd in opdracht van het echtpaar Ježek, dat in Radeč de herberg bezat, en werd al snel een lokale bedevaartsplaats rond de bron ernaast. De kroniekschrijver van Úpice, Vilém Schreiber, noemde de bedevaartslegende later een bedrog om de herbergier hongerige en dorstige pelgrims te bezorgen. Bedevaarten werden daarna door de kerk verboden en pas later gedoogd; de bron droogde in de loop der jaren op, maar particuliere bedevaarten gingen door tot in de jaren zeventig.

De kapel staat op de grens van de kadastrale gebieden Úpice en Radeč, maar behoort volledig tot Radeč. Het is een klein eenbeukig gebouw met het altaar op het noorden gericht, zodat de ingangszijde op het zuiden ligt. De bron bij de kapel is in de loop der jaren opgedroogd.

De kapel is nooit kerkelijk bezit geweest; ze behoorde altijd toe aan een familie uit Radeč. De klok in het zeshoekige dakruitertje werd in 2009 gegoten door de eigenaar als dank voor de geboorte van zijn zoon. De bron naast de kapel, waaraan in 1890 een genezing werd toegeschreven, is in de loop der jaren opgedroogd.