Viereckschanze in Mšecké Žehrovice, Keltische vierhoekige wal in Mšecké Žehrovice, Tsjechië

De Viereckschanze in Mšecké Žehrovice is een Keltische omwalling uit de La Tène-periode, ongeveer een kilometer van het dorp op een met sparren begroeide hoogte in het jachtreservaat Libeň. De trapeziumvormige omtrek meet 116 × 162 meter bij 89 meter breed en wordt door een gracht omringd; de wallen van klei en fijn grind zijn duidelijk bewaard, het sterkst in het noorden met twee wallen en twee grachten van drie tot vijf meter diep. Een dwarsgracht met wal deelt het binnenareaal, waar fundamenten van een gebouw van 13,5 × 9,5 meter en drie ingegraven hutten zijn opgegraven.

De omwalling dateert uit de La Tène-periode, toen Kelten in de laatste eeuwen voor Christus het land rond Mšecké Žehrovice bewoonden. Ze werd onderzocht in 1943 door Ivan Borkovský, in 1968 door Libuše Jansová en in 1979–1988 door Natália Venclová, die de vierhoekige wal blootlegde. Drie nabije kuilhutten dateren uit de 2e of 1e eeuw v.Chr.; in een ervan lagen resten van een ijzersmeltoven.

De locatie onthult het dagelijks leven van de Kelten door aardewerk, gereedschappen en andere voorwerpen die tijdens opgravingen zijn gevonden en die laten zien hoe mensen leefden en zich organiseerden. Deze vondsten tonen de activiteiten en sociale structuren die kenmerkend waren voor de gemeenschappen die dit gebied bewoonden.

De wallen liggen binnen het omheinde jachtgebied Libeň en het natuurreservaat Louky v oboře Libeň, waardoor het terrein zelf niet vrij toegankelijk is. Een pad met een rood gemarkeerde wandelroute van Nové Strašecí naar Mšecké Žehrovice loopt vlak langs de omheining, en vanaf daar is de locatie ten minste gedeeltelijk zichtbaar. De aarden wallen liggen op een met sparren begroeide hoogte op ongeveer een kilometer van Mšecké Žehrovice.

De vindplaats is niet vrij toegankelijk: ze ligt binnen de omheinde jachtwildbaan Obora Libeň en het natuurreservaat Louky v oboře Libeň. Een met rood gemarkeerd wandelpad van Nové Strašecí naar Mšecké Žehrovice loopt vlak langs het hek, en de wallen zijn vanaf dat pad ten minste gedeeltelijk zichtbaar. Archeoloog Jiří Waldhauser vond de vondsten opvallend schaars en betwijfelde een permanente bewoning.