Lovecký zámeček Nové Valteřice, Jachthuis in Nové Valteřice, Tsjechië.

Het Lovecký zámeček Nové Valteřice bestaat uit twee gebouwen van één verdieping, verbonden door een overdekte doorgang, beide met muren en daken van golfplaat. Het grote hoofdgebouw staat op een massieve stenen sokkel met daarin kamers; de voorzijde heeft arcades op gietijzeren zuilen met kantachtige ornamenten, en binnen zijn tongewelven te zien. Het kleinere rechthoekige paviljoen erachter, ooit eetzaal, heeft een zadeldak op platte metalen pijlers.

De familie Liechtenstein liet het jachtslot tussen 1864 en 1876 bouwen op een helling boven Nové Valteřice. Het gietijzeren paviljoen werd gekocht op de Wereldtentoonstelling van Wenen in 1873, niet in Parijs. Na 1945 onteigend volgens de Beneš-decreten, diende het later als recreatiecentrum en pionierskamp.

Het kleine paviljoen, oorspronkelijk eetzaal, diende later als kantine van het zomerkamp voor de kinderen van de chemische fabrieken van Hrušov. De monumentenstatus van het complex werd op 3 mei 1958 afgekondigd onder nummer 30924/8-146. Het op de Wereldtentoonstelling van Wenen in 1873 gekochte gietijzeren paviljoen maakt het complex tot een zeldzaam voorbeeld van ingevoerde buitenlandse architectuur.

Het terrein is eigendom van een particulier bedrijf en niet toegankelijk voor publiek, dus er zijn geen rondleidingen; de gebouwen zijn alleen van buiten te zien. De toegangsweg is overwoekerd en de oorspronkelijke trap is nauwelijks zichtbaar, alleen te vinden aan de bewaarde leuning. Het terrein is begroeid met beuken en berken uit het nabije bos.

De structuur vertegenwoordigt een zeldzaam hergebruik van een getest industrieel onderdeel dat werd verplaatst en opnieuw in elkaar gezet als een privé jachtverblijf. Deze onconventionele aanpassing van een wereldtentoonstelling-installatie tot permanente woning toont hergebruik van geprefabriceerde materialen uit de 19de eeuw.