Horní městská hradba, parkánová hradba, dolní městská hradba, Een cultureel monument van de Tsjechische Republiek op het grondgebied van de gemeente Hradec Králové

De middeleeuwse vesting van Hradec Králové bestaat uit drie muurlijnen: de bakstenen hoofdmuur met vierkante torens, de parkánmuur met halfronde bastions uit de tijd van Wenceslaus II en de benedenmuur aan de voet van de heuvel uit de Hussietenoorlogen. Fragmenten resten achter de huizen nrs. 45–52, waaronder een 120 cm dikke muur, een gotisch kruisverband van baksteen en een opuka-deel achter nr. 52.

Hradec Králové werd in 1225 gesticht door Přemysl Otakar I op een heuvel boven de samenvloeiing van de Elbe en de Orlice. De vesting bestond uit een bakstenen muur met vierkante torens; onder Wenceslaus II werd eind 13e eeuw een parkánmuur met halfronde bastions ervoor geplaatst. Tijdens de Hussietenoorlogen kwam een derde muur aan de voet van de heuvel. De Zweden, die de stad in 1639-1640 bezet hielden, voegden acht aarden bastions en twee stervormige forten toe. De afbraak begon op 4 oktober 1884.

De poorten gaven de muren hun alledaagse namen: de Praagse Poort, de eerst gebouwde, heette Oude Poort toen de Silezische Poort verscheen; de Silezische Poort, later Mýtská, werd ook Nieuwe Poort genoemd en, omdat er tol werd geheven, Tolpoort. Het Geitenfort, ook Soukenická genoemd, stond naast de brouwerij in de Soukenická-straat.

De meeste bewaarde fragmenten zitten verwerkt in de huismuren van de Komenského- en Mýtská-straat; let op het metselwerk in plaats van losstaande wallen te verwachten. Achter de huizen nrs. 51 en 52 resteert een aaneengesloten stuk van de parkánová hradba, met een doorgang van opuka-steen en gotisch kruisverband in baksteen. Links van de ingang van de trap Bono publico is op ongeveer 5 m hoogte een bakstenen prismatische bastion bewaard met zandstenen gehoekte hoeken.

Archeologische opgravingen brengen regelmatig fragmenten van baksteen, steen en aardewerk aan het licht die laten zien hoe de fortificaties in de loop der tijd zich ontwikkelden. Deze vondsten helpen historici begrijpen hoe vroege verdedigingen evoleerden van eenvoudige houten palisades naar meer complexe stenen structuren.