Church of Saint Catherine in Hořice na Šumavě, Kerk in Hořice na Šumavě, Tsjechië

De kerk van Sint-Catharina is een tweebeukige kerk met een vijfzijdig gesloten priesterkoor, waarvan de eenvoudige muren doorbroken worden door slanke, rijk bewerkte steunberen. Een rechthoekige kapel grenst aan de noordzijde van het priesterkoor, en een lage tongewelfde portaal aan de noordzijde van het schip diende vroeger als Kapel van het Heilig Graf. De westgevel wordt bedekt door een vierkante klokkentoren met piramidedak, geflankeerd door twee trappenhuizen.

De kerk dateert uit de eerste helft van de 13e eeuw en werd in vroeggotische stijl gebouwd; een parochie is in 1248 vermeld. Rond de overgang van de 15e naar de 16e eeuw werd ze in laatgotische vorm verbouwd: het koor met netstergewelf verrees omstreeks 1487, en het netgewelf van het tweebeukige schip, de westtribune en het zuidportaal volgden begin 16e eeuw, werk van de bouwloods van de Rožmberks. In de 18e eeuw kwamen barokke aanpassingen, reparaties na de branden van 1791 en 1834, een neogotische verbouwing eind 19e eeuw, en de toren werd na een brand in 1900-1901 herbouwd.

De kerk is een verzamelplaats voor de katholieke gemeenschap en vormt het hart van het religieuze leven van het stadje. Bezoekers kunnen zien hoe het lokale geloof is verweven in het dagelijks ritme van de nederzetting.

De kerk staat aan het plein van Hořice na Šumavě, in de beschermde monumentenzone, en is te voet bereikbaar vanaf de omliggende straten. Het piramidedak van de toren en de twee trappenhuizen naast de westgevel dienen als oriëntatiepunt. Het vroegere kerkhof rond de kerk werd in 1787 opgeheven, maar een deel van de ommuring is bewaard en beschermd.

De kerk is een kernonderdeel van de beschermde monumentenzone van de stad en bepaalt de zichten op het plein en de omliggende heuvels. De laatgotische architectuur, rond 1500 gebouwd, wordt toegeschreven aan de werkplaats van de bouwloods van de Rožmberks. Het vroegere kerkhof rond de kerk werd in 1787 opgeheven, en een deel van de omringende muur bleef als beschermd monument bewaard.