Zámecký areál Lobkovice, Renaissancekasteel in Lobkovice, Tsjechische Republiek.

Zámecký areál Lobkovice is een éénlaags kasteel met vier vleugels op een trapeziumvormige plattegrond en een schilddak, gelegen binnen een boerenerf op een terras boven de Elbe. Het renaissancegedeelte heeft een drie verdiepingen tellende prismatische toren met mansardedak; op de begane grond van de toren bleef een gotisch tongewelf bewaard. Voor de westvleugel rest een gracht.

Het pand verschijnt voor het eerst in geschreven verslagen in 1403 toen de Pragase burger Prokop Krukner het verwierf. In de loop van de tijd werd het middeleeuwse herenhuis geleidelijk omgevormd tot een Renaissancewoning.

František Palacký erfde Lobkovice niet via zijn huwelijk: zijn vrouw Terezie was de dochter van Jan Měchura, die het landgoed in 1829 kocht en liet verbouwen, en zij erfde het in 1840. Palacký, auteur van de Geschiedenis van het Tsjechische volk in Bohemen en Moravië, verbleef hier vaak en hield van de plek. Hun zoon Jan Palacký verkocht het in 1897 aan vorst Mořic van Lobkovice.

Het kasteel staat binnen een werkzaam boerenerf op een terras boven de Elbe in Lobkovice, nu een deel van Neratovice. Het is geen dagelijks geopend museum: het gebouw dient als locatie voor evenementen en als pension, en opent voor het publiek tijdens de markten, concerten en open dagen die door het jaar heen plaatsvinden.

In 1991 werd het landgoed gerestitueerd aan Alexandre de Ridder-Lobkowicz, geboren in 1948 en achterkleinzoon van de 10e vorst van Lobkowicz, Ferdinand Zdeněk. Later nam zijn zoon Maximilian het pand over, dat sinds 2022 cultureel en maatschappelijk wordt gebruikt.