Vlksice Fortress, Een versterkt huis en cultureel monument van de Tsjechische Republiek in het dorp Vlksice.

De Vlksice-vesting is een éénlaags gebouw zonder kelder, met een rechthoekige plattegrond en een schilddak met topgevel, op een verhoogd hellend terrein aan de zuidoostrand van het dorpsplein van Vlksice. De gevel is bedekt met psaníčkové-sgraffito, met pleisterhoekbossage en een holle kelijst. Een granieten portaal met spitsboog leidt naar de zuidelijke dwarsvleugel, en een gotisch stenen portaal met dagkanten opent naar de derde dwarsbeuk op de begane grond. Het interieur bewaart overwelfde vertrekken op de begane grond, overwelfde ruimtes in het noordelijke deel van de verdieping en een zwarte keuken.

In Vlksice stond vermoedelijk al in de 13e eeuw een versterkte residentie, maar buiten het huidige gebouw. De bewaarde renaissancevesting werd midden 16e eeuw gebouwd onder de familie Tetour van Tetov; Jan Tetour verkocht haar in 1570 met de hoeve en het dorp Těmín aan Těmín van Těmice. Na de Slag op de Witte Berg in beslag genomen, kwam ze in 1621 aan Pavel Michna van Vacínov en werd in 1680 gekocht door de abdij van Strahov, die haar als graanschuur gebruikte.

De tvrz verloor haar woonfunctie in 1680, toen zij werd verkocht aan de abt van het klooster Strahov en als graanschuur ging dienen. Na de Tweede Wereldoorlog gebruikte een collectieve boerderij haar als opslagplaats. Sinds 1995 is zij een cultureel monument, en haar eigenaar Jiří Šámalík organiseert vandaag theatervoorstellingen in de ruimtes.

De vesting Vlksice staat aan de zuidoostrand van het dorpsplein op een verhoogd, hellend terrein; de binnenplaats en tuin zijn samen met het gebouw beschermd. In de tuin bleef een put met gietijzeren handpomp bewaard, en aan de noordzijde opent een moderne poort met segmentboog naar de binnenplaats. Het gebouw heeft geen kelder en telt één verdieping.

Vanaf 1680 deed de burcht dienst als graanschuur: in dat jaar werd hij verkocht aan Hyacint Hochmann, abt van het klooster Strahov, en het landgoed werd vanuit Milevsko bestuurd. Na de Tweede Wereldoorlog kwam hij aan een landbouwcoöperatie (JZD), die hem vooral als opslagplaats gebruikte. Nu is hij eigendom van Jiří Šámalík en worden er theatervoorstellingen in de ruimtes gehouden.