Obytce, Renaissancekasteel in Obytce, Tsjechische Republiek

Obytce is een kasteel in het gelijknamige dorp, ontstaan door verbouwing van een 14e-eeuwse burcht. De huidige U-vormige plattegrond komt van een barokke verbouwing in de jaren 1730, waarbij de vestingwerken verdwenen; de noordvleugel bewaart vermoedelijk gotisch metselwerk. De begane grond heeft renaissancistische kruisribgewelven, de eerste verdieping vlakke plafonds, en een zwarte keuken met schouw is bewaard.

Het dorp wordt in 1227 voor het eerst vermeld als deel van het kolonisatiegebied van het Praagse Sint-Jorisklooster. De eerste bekende bezitters van het goed, Zbraslav en Bušek Obytečtí z Obytec, verschijnen in 1379; een versterkt huis is gedocumenteerd in een verdelingsakte van 1543 tussen de broers van Bohuslav. De renaissanceverbouwing vond plaats in de tweede helft van de zestiende eeuw, en de bewaarde U-vorm stamt uit een barokke verbouwing in de jaren 1730. De Orde van Malta bezat het goed van 1751 tot 1926.

De naam Obytce komt van de familie Obytecký, die het landgoed sinds 1379 bezat. Een erfdeling uit 1543 tussen de broers Václav, Jan, Petr en Alexi verdeelde de burcht zelf: ieder kreeg een kwart van de keuken en één standplaats in de paardenstal, Petr de toren en een deel van de zaal. De jongste, Jan, kocht geleidelijk alle delen op en vermaakte het landgoed in 1584 aan Jan Koc z Dobrše.

Het kasteel staat in het centrum van Obytce, in het district Klatovy. Het beschermde complex omvat het kasteelgebouw, een graanschuur, het administratieve gebouw nr. 66, twee veestallen, een ommuurde muur met twee poorten en het aangrenzende park. In de tweede helft van de twintigste eeuw diende het gebouw als opslagplaats van Mototechna en later als depot van het districtsarchief van Klatovy.

De verdelingsakte van 1543 onder de broers van de familie Obytecký is de eerste schriftelijke vermelding van de burcht. Zij verdeelde toren, kamers, kelder en zaal onder vier erfgenamen en kende elke broer zelfs een kwart van de keuken en één standplaats in de paardenstal toe. De jongste, Jan, kocht geleidelijk alle aandelen op en vermaakte in 1584 het goed aan Jan Koc van Dobrš.