Stronghold Dobrovítov, Versterkt huis in Dobrovítov, Tsjechische Republiek.

Dobrovítov is een éénlaags versterkt huis met een T-vormige plattegrond en een zadeldak; de moderne gevels zijn vlak nadat vóór 1962 zichtbare sgraffito-fragmenten verloren gingen. Binnen bleven renaissance-elementen uit de tweede helft van de 16e eeuw bewaard: de kamers op de begane grond hebben tongewelven met driehoekige lunetten en ribben. Een restant van een boerderijgebouw hoort bij het beschermde complex.

De burcht wordt voor het eerst vermeld in 1533, toen Jiří Dobrovítovský z Újezda het kleine goed naliet aan zijn kleinzoons Václav en Jiří Špetle. Het renaissancegebouw verrees rond die tijd; een oudere gotische zetel stond waarschijnlijk ten oosten van de Sint-Wenceslaskerk, waar in 1972 diepe kelders werden dichtgegooid. In 1560 verkocht Jiří Špetle Dobrovítov aan Ernst van Beieren, en vanaf 1571 behoorde het toe aan de familie Šaratice. Meermaals geplunderd in 1620-1627, verloor het zijn woonfunctie en diende het de aangrenzende boerderij; vanaf 1924 werd het tot woningen verbouwd.

De naam Dobrovítov komt van de stichtersfamilie van het dorp; Jiří Dobrovítovský z Újezda bezat het landgoed toen de burcht in 1533 voor het eerst werd vermeld. Vanaf de 17e eeuw diende het gebouw de aangrenzende boerderij, en in de jaren twintig van de 20e eeuw werd het verbouwd tot woningen. Een diepe gotische kelder ten oosten van de Sint-Wenceslauskerk, waarvan de ingang in 1972 werd dichtgegooid, markeert de plek van een ouder verblijf.

De burcht staat in het dorp Dobrovítov, ten zuiden van Čáslav, in het district Kutná Hora. Het is een gebouw van één verdieping met een T-vormige plattegrond en een zadeldak, nu in gebruik als woning, dus van buiten te bekijken; op het terrein staat ook het fragment van een boerderijgebouw. De ingang van de oude gotische kelders ten oosten van de Sint-Wenceslaskerk werd in 1972 dichtgegooid.

De oudere gotische zetel stond waarschijnlijk ten oosten van de Sint-Wenceslauskerk, waar diepe gotische kelders bewaard bleven; hun ingang werd in 1972 dichtgegooid. Een inventaris uit 1628 noemt vier kamers, keuken, provisiekamer en kelder, plus een vijver die de gracht voedde. Tot 1962 waren op de gevels resten sgraffito zichtbaar.