Monastery in Panenský Týnec, Gotisch klooster en kasteel in Panenský Týnec, Tsjechische Republiek.

Het klooster in Panenský Týnec, na 1797 tot kasteel verbouwd, staat op een duidelijke terreinrand: de zuidgevel is één verdieping hoog, de noordzijde ligt op maaiveldniveau. De begane grond meet 29 × 11 meter en heeft kamers met vlakke plafonds; in de kelders bleef het gotische metselwerk van het oorspronkelijke convent bewaard, twee overwelfde ruimten door jongere scheidswanden in zes verdeeld. Een driehoekig dakvenster markeert de zuidfront, aan de noordzijde liggen een balkon op vier versierde consoles en een rondboogig renaissanceportaal.

Het clarissenklooster werd rond 1280 gesticht door Plichta van Žerotín, of in 1293 door Habart van Žerotín. Hussieten brandden het in 1420 plat; de nonnen vluchtten naar het Agnesklooster in Praag en keerden voor 1443 terug, toen de Žerotíns het lieten herstellen. Na de brand van 28 november 1643 meldde de abdis dat de ruïne verlaten was. Jozef II hief het in 1782 op en de Praagse burger Jan Tuscany kocht het landgoed.

Het dorp en het klooster waren eigendom van de familie Žerotín, die Panenský Týnec tot marktvlek verhief en het clarissenklooster stichtte; stichter Plichta ze Žerotína rond 1280 of Habart ze Žerotína in 1293. De renaissancistische clausuur van 1548 omvatte de Drievuldigheidskapel met het graf van de Žerotíns, dat volledig verdween.

Het kasteel staat op een duidelijke terreinrand: de zuidgevel is één verdieping hoog, de noordzijde slechts begane grond. In de kelders bleef het gotische metselwerk van het oorspronkelijke klooster bewaard, door jongere scheidswanden verdeeld in zes ruimten. De begane grond meet 29 × 11 m met vlakke plafonds; een driehoekige dakkapel markeert de zuidgevel, en een balkon op vier versierde consoles met een rondboogportaal uit de renaissance ligt aan de noordzijde.

De zuidgevel telt één verdieping, de noordzijde alleen de begane grond, omdat het gebouw op een duidelijke terreinrand staat. In de kelders bleef het gotische metselwerk van het oorspronkelijke klooster bewaard: twee gewelfde ruimten, later door jongere scheidswanden in zes verdeeld.