Church of Saint Roch, Renaissancekerk in Hradčany, Praag, Tsjechische Republiek

De kerk van Sint Roch is een laat-renaissancistisch schip met gotiserende elementen en een samengestelde plattegrond: een rechthoekig schip met een priesterkoor van dezelfde vorm, twee vijfhoekige zijkapellen en een vijfhoekige apsis die de armen van een kruis oproepen. Het schip is overwelfd met een tongewelf en twee paar driehoekige lunetten.

In 1599, tijdens een pestepidemie in Bohemen, beloofde Rudolf II. een kerk te bouwen voor de heiligen Sebastiaan en Rochus; de eerste steen werd op 7 juni 1603 gelegd op de plaats van een vervallen kapel van de heiligen Felix en Adauctus. De ruwbouw was klaar voor de dood van de keizer in 1611 en aartsbisschop Jan Lohelius wijdde de kerk in 1617. In 1784 onder Jozef II opgeheven, diende ze als smederij voordat abt Zikmund Antonín Starý haar restaureerde en op 15 oktober 1882 opnieuw wijdde.

De kerk is gewijd aan de heilige Rochus, een van de pestheiligen aan wie Rudolf II in 1599 een nieuwe kerk beloofde, samen met de heilige Sebastiaan. Keizer Ferdinand II en keizerin Eleonora lieten drie barokaltaren plaatsen voor de drie pestheiligen: Rochus in de apsis, Sebastiaan en Antonius de kluizenaar in de zijkapellen.

De toegang tot de kapel verloopt via Strahovské nádvoří in de wijk Hradčany in Praag, waar bezoekers zowel de architectonische kenmerken als het religieuze doel kunnen verkennen. De plek is gemakkelijk te voet bereikbaar en ligt dicht bij andere attracties van het klooster.

De drie barokaltaren van de kerk werden besteld door keizer Ferdinand II en keizerin Eleonora. In 1684 werd de bouwmeester Jan Jiří Gottwig er begraven, in 1713 de schilder Krodel. Tijdens de Pruisische inval raakte de kerk beschadigd door artillerievuur en werd zij in 1747-1748 hersteld, waarbij het schilderij van de heilige Rochus van F. X. Palko op het hoofdaltaar werd geplaatst.