Mníšek pod Brdy, Neoclassicistisch kasteel in Mníšek pod Brdy, Tsjechische Republiek

Mníšek pod Brdy is een kasteel gebouwd op de plaats van een kleiner koninklijk kasteel, met een vierkante plattegrond en neoclassicistische elementen. Het middeleeuwse versterkte gebied was kleiner dan het huidige gebouw, en een in geschreven bronnen gedocumenteerde toren werd in 1425 afgebroken. Een groot park met vijver omgeeft het gebouw.

Het kasteel wordt voor het eerst vermeld in 1355 in de Majestas Carolina van Karel IV, hoewel archeologische vondsten de oorsprong in de late 13e of vroege 14e eeuw plaatsen. Zweedse troepen onder generaal Banér plunderden het in 1639; in 1655 kocht de avonturier Servác Engel van Engelsfluss de ruïne en liet die tussen 1656 en 1672 verbouwen tot een barokke adelsresidentie. Na een brand in 1848 liet Theodorich Kast het in 1910–1911 reconstrueren; in 1945 geconfisqueerd, kwam het in 2000 aan het Nationaal Monumenteninstituut en heropende in 2006 na een reconstructie van meer dan 100 miljoen kronen.

Het kasteel ontleent zijn naam aan de stad Mníšek pod Brdy en is beschermd als cultureel monument van Tsjechië. Bezoekers kunnen het in 2018 ingerichte uitkijkpunt op de zolder van de klokkentoren beklimmen, met uitzicht over het dal van de Bojovský potok en het marktplein, en een deel van het uurwerk bekijken. Het complex komt ook voor in de film Tajemství staré bambitky 2 (2022) van Ivo Machráček.

Het kasteel is eigendom van de staat en wordt beheerd door het Nationaal Monumenteninstituut; het terrein ging in 2006 open voor het publiek na een reconstructie van meer dan 100 miljoen kroon. Rond het gebouw loopt het leerpad Naučná stezka Mníšek pod Brdy. Sinds 2018 is er in de zolder van de klokkentoren een uitkijkpunt over het dal van de Bojovský potok en het plein, met een deel van het uurwerk.

Servác Engel van Engelsfluss, een rijk geworden avonturier, kocht het vervallen landgoed in 1655 van de familie Mitrovice en liet het tussen 1656 en 1672 verbouwen, waardoor een barokke vesting een aristocratische residentie werd. Later diende het kasteel tot 2000 als opslagplaats van het ministerie van Binnenlandse Zaken voor politiek gevoelige archieven.