Třeboňské seníky, Houten hooischuren in Mokré louky, Třeboň II, Tsjechische Republiek

De Třeboňské seníky zijn vrijstaande blokhut-hooischuren, in rijen op de Mokré louky ten noordoosten van het historische centrum van Třeboň. Elk heeft een houten geraamte en een zadeldak; het zijn de laatste blokhutten van dit type in de streek, elders vooral in berggebieden gebruikelijk. In de zomer werd hooi opgeslagen, in de winter afgevoerd wanneer de drassige grond bevroor.

Het geheel van 54 hooischuren werd in 1963 onder nummer 3-2341 als cultureel monument in het staatsregister ingeschreven, met een bescherming die terugwerkend op 3 mei 1958 werd gedateerd. Een reparatiecampagne in 1971 telde 54 bouwwerken, alle met rot in het onderstuk en kapotte daken, uitgevoerd zonder specialisten voor monumentenzorg. De zomeroverstromingen van 2002 beschadigden er vele en verplaatsten minstens één schuur.

De naam seník duidt op een blokhut-hooischuur; de bouwwerken komen voor in schilderijen, teksten en volksliedjes uit de regio Třeboň, en verschillende zijn verfilmd, vooral in Pyšná princezna (De trotse prinses, 1952).

De hooischuren staan op de weilanden van Mokré louky, ten noordoosten van het historische centrum van Třeboň, bereikbaar te voet of per fiets; de paden lopen over drassige grond. De stad Třeboň heeft tien van deze bouwwerken gerestaureerd, terwijl veel particuliere in slechte staat zijn; bekijk ze daarom vanaf de paden.

Veel bezoekers verwachten vergelijkbare houten structuren in bergachtige regio's van Europa aan te treffen, maar deze bevinden zich op een vlakke, moerassige vlakte, waardoor ze architectonisch atypisch zijn. Dit contrast laat zien hoe lokale bouwers praktische oplossingen creëerden die specifiek waren afgestemd op moeras terrein in plaats van bekende patronen te volgen.