Rotunda of Saint Wenceslaus, Romaanse kerkruïnes in Praag, Tsjechië

De Wenceslausrotonde is bewaard als opgegraven metselwerk onder de noordwesthoek van het voormalige jezuïetenprofesshuis aan het Malostranská náměstí: lage fundamenten, een boogvormige stenen nis en lagen platte rode baksteen met een rand van lichte steen. Het kostbaarste overblijfsel is een fragment van de oorspronkelijke romaanse vloer, 74 terracottategels in drie vormen in vijf rijen.

Volgens de legende werd de rotonde gesticht waar de wagen met het lichaam van Sint-Wenceslaus op 4 maart 932 of 938 stopte en de dieren pas verdergingen nadat onschuldig opgesloten mensen waren vrijgelaten. In de volle middeleeuwen diende ze als grafkapel naast de Sint-Nicolaaskerk. Na de Slag op de Witte Berg lieten de jezuïeten haar in 1628–29 barok verbouwen en in de tweede helft van de 17e eeuw slopen; de barokke Wenceslauskerk die daar verrees, werd op 24 september 1687 ingewijd en verdween na de opheffing van het professenhuis in 1772.

De naam van de rotonde verwijst naar de heilige Wenceslaus, wiens lijkwagen volgens de legende op 4 maart 932 of 938 hier stopte totdat onschuldig gevangenen in de buurt werden vrijgelaten. In de hoge middeleeuwen diende ze als grafkapel van de parochiekerk van Sint-Nicolaas en na 1628-1629 werd ze de parochiekerk van Malá Strana.

De rotonde ligt onder de noordwesthoek van het voormalige jezuïetenprofesshuis aan het Malostranské náměstí, niet op het Praagse Kasteel. Normaal is zij niet voor het publiek toegankelijk; in de gang van de faculteit wiskunde en natuurkunde staan computerpresentaties, infopanelen met foto's en replica's van de vloertegels.

De waardevolste vondst is een fragment van de oorspronkelijke romaanse vloer: 74 tegels in drie vormen, in vijf rijen gelegd, van het oudste type middeleeuwse terracottavloer in Bohemen. Ook kwam een boog van platte, aan de binnenkant gladgemaakte opukastenen uit de 10e eeuw tevoorschijn, waarvan de functie nog onbekend is.