Radotínské údolí, Natuurreservaat in Ořech en Radotín, Tsjechische Republiek.

Radotínské údolí is een natuurreservaat van 130,24 hectare aan de zuidwestrand van Praag, op 250–350 m hoogte, dat zich langs beide oevers van de Radotínský potok en rond de linkeroever van de Mlýnský potok uitstrekt. Het ligt in de kadasters Zadní Kopanina en Kosoř, begrensd door Zadní Kopanina in het noorden en Kosoř in het zuiden, met de nederzetting Cikánka in het oosten. De hellingen van Devoon-kalksteen dragen steppe- en bossteppevegetatie.

Het gebied werd op 7 juni 1950 voor het eerst uitgeroepen tot natuurreservaat door het Ministerie van Onderwijs, Wetenschappen en Kunsten, met instemming van eigenaren zoals České cementárny a vápenky. Op 17 september 1975 werd het opnieuw uitgeroepen tot staatsnatuurreservaat door het Ministerie van Cultuur van de Tsjechoslowaakse Socialistische Republiek om steppe- en bossteppe-gemeenschappen op Devoon-kalksteen te beschermen.

Het dal wordt het dal van de mooie molens genoemd: de waterkracht dreef tweeëntwintig molens aan de Radotínský potok aan, die graan van de vruchtbare velden maalden. De molens zijn nog bewoond maar malen niet meer. Het best bewaard is Zadní Mašek, ook Dolejší kopaninský, Urbanův of Kozákův genoemd, bij de samenvloeiing met de Mlýnský potok.

Het reservaat staat open voor wandelingen en natuurobservatie, met een beschermingszone die zich ongeveer 50 meter buiten de gemarkeerde grenzen uitstrekt. Bezoekers moeten passend schoeisel voor oneffen terrein dragen en voorbereid zijn op wisselende weersomstandigheden.

De vallei is een van de belangrijkste vindplaatsen in het oostelijke deel van het Praagse Bekken, waar Joachim Barrande geologisch onderzoek deed. Ze herbergt ook een van slechts negen populaties van de Oostenrijkse drakenkop in Tsjechië.