Vlčí rokle Natural Monument, Natuurmonument in Prosečnice, Tsjechische Republiek.

Vlčí rokle Natural Monument is een ravijn in het bos Požárské lesy bij Prosečnice, beschermd sinds 1990 en in 2007 uitgebreid tot 8,513 hectare. De bodem is gevuld met een zee van biotitische granodiorietblokken tot enkele meters groot, waaronder de beek Vlčín plaatselijk verdwijnt. De hellingen dragen oud acidofiel beukenbos met bomen van meer dan 200 jaar.

De bescherming werd eerst uitgeroepen door de districtsautoriteit van Benešov als beschermd natuurobject, van kracht vanaf 1 november 1990, op ongeveer vijf hectare. Een verordening van Midden-Bohemen (nr. 3/2007), geldig vanaf 22 september 2007, verklaarde het gebied opnieuw en vergrootte het tot 8,513 hectare met strengere beschermingsvoorwaarden; het beschermingsobject bleef gelijk. De grond behoorde tot het landgoed Dolní Břežany, dat tot 1911 door de aartsbisschop van Praag werd beheerd.

De naam Vlčí rokle (Wolvenkloof) verwijst naar de stropersgevechten die hier plaatsvonden en die schrijver Jan Morávek beschrijft in zijn werk Divočina. De beek Vlčín leverde drinkwater aan het longsanatorium in Prosečnice; een verlaten gebouw van het oude waterhuis staat er nog, met een grote spar op het platte dak.

De kloof ligt op ongeveer 350–430 m boven zeeniveau in de Požárské lesy, circa 2 km ten noorden van Prosečnice. Hij is het hele jaar te voet toegankelijk, eerst via de rood gemarkeerde route en dan de gele, en toegang is alleen toegestaan op gemarkeerde paden. Het dichtstbijzijnde station, Prosečnice, ligt op 2,1 km.

De blokken zijn van biotitisch graniet, geen kalksteen: ongeveer 330 miljoen jaar oud, ze barstten bij het afkoelen van het magma en werden door verwering en water afgerond. Vroeger werd de kloof ten onrechte aan een gletsjer toegeschreven.