Vladař, Archeologische vindplaats in West-Bohemen, Tsjechische Republiek.

Vladař is een archeologische site op een basaltheuvel in Westbohemica met verdedigingsmuren, terrassen en gebouweresten uit meerdere historische periodes. De indeling toont hoe bewoners de helling voor bouwwerk gebruikten en de verhoogde positie voor bescherming kozen.

Vladař was vooral bewoond in de late bronstijd en bovenal in de 6e en 5e eeuw v.Chr.; de zichtbare wallen omsluiten meer dan 100 hectare over ongeveer 3 km. Rond 200 v.Chr. werd de plek grotendeels verlaten na een brand die de met hout versterkte muur verwoestte, en bij het begin van de jaartelling was hij leeg. Sinds 1958 is hij beschermd als cultureel monument.

De naam Vladař komt ook voor als Oppidum Záhořice, naar het dorp Záhořice onder aan de berg. Václav Hájek z Libočan vermeldt de wallen in zijn kroniek uit de 16e eeuw, en in de tweede helft van de 19e eeuw werd de plek gerekend tot de belangrijke prehistorische hoogtevestingen van Bohemen.

De wallen omsluiten meer dan 100 hectare en zijn ongeveer 3 km lang, dus reken op een lange wandeling van de noordhelling naar de resten van de westpoort. Er is geen volledig archeologisch onderzoek uitgevoerd; het terrein werd in 2002 opgemeten en in 2010 met laser gescand. Verwacht ongemarkeerd terrein en begroeide wallen, zonder voorzieningen voor bezoekers.

In 2004 werd op de site een bronzen beeldje gevonden, vermoedelijk gemaakt in Noord-Italië of de oostelijke Alpen; het vormde een driepoot voor een kegelvormige houten pyxis naar Etruskische bronzen voorbeelden. De wallen omsluiten meer dan 100 hectare en zijn ongeveer 3 km lang.