Castle Ruin of Brandýs nad Orlicí, Kasteelruïne in Brandýs nad Orlicí, Tsjechië

De burchtruïne van Brandýs nad Orlicí is een middeleeuwse vesting gelegen op een heuvel boven de stad, met gotische kenmerken zoals gedeeltelijk behouden muren, torens en poortstructuren. De overblijfselen tonen de karakteristieke stenen bouw en indeling van een feodale sterkte met verschillende functionele gebieden.

De oorsprong van het kasteel werd verbonden met Jindřich z Prostiboře, maar het gebruik van de naam „z Brandisa” in 1289 geldt niet meer als bewijs van stichting. De eerste zekere vermelding betreft Sezem de Brandis; in 1308 noemt de kroniek van Zbraslav Oldřich de Brandeiz als schadeveroorzaker van het kloondomein Lanšperk. De heren van Boskovice hielden het tot 1423, de Kostka van Postupice bezaten het in 1457, en Vilém z Pernštejna kocht het in 1506 en liet het opzettelijk afbreken.

In 1884 plaatste de Okrašlovací spolek (verfraaiingsvereniging) banken in de ruïne, beveiligde het toegangspad en omheinde de kern, en boven de kelders kwam een provisorisch uitzichtpunt. Vanaf 1944 stelde de plaatselijke afdeling van de Klub českých turistů zich de redding van de ruïne ten doel, huurde het terrein voor vijftig jaar en gaf opdracht tot het conserveren van het metselwerk in het zuidelijke deel van de kern.

De ruïne ligt op een beboste uitloper aan de oostrand van Brandýs nad Orlicí, tussen de rivier Tichá Orlice en de beek Dolenský. Kunstmatige grachten verdelen het terrein in drie delen; de in 2013 geconserveerde ringmuur van een laat bouwwerk in de zuidoostelijke kern is zichtbaar vanuit het dal Klopotské údolí, vooral bij kale vegetatie. Het tracé van de oorspronkelijke toegangsweg is onzeker: sommigen plaatsen die in het noorden, anderen op de zuidhelling of in het westen over de halsgrachten.

De kern van de ruïne is sinds het laatste kwart van de 19e eeuw in tekeningen en foto's vastgelegd, en dat materiaal getuigt van het geleidelijke verval van het bewaarde metselwerk. In 1884 plaatste het plaatselijke verfraaiingsgenootschap banken op het terrein en zette het toegangspad en de kern met een leuning af; boven de kelders kwam een provisorisch uitzichtpunt.