Důl Max

Důl Max is een voormalige steenkolenmijn in Libušín met twee loodrechte tralieheadframes boven de schacht, elk verbonden met aparte machinehuizen met stoommachines uit 1890. De plaats bevat ook twee ketelhuizen met nok ventilatie, een poortwachtershuisje, een brandweershuisje en een woonvilla.

De schacht werd vanaf 1888 geboord, met formele mijnbouwactiviteiten vanaf 1890 met de nieuw geïnstalleerde stoomuitrusting. Continue koolwinning ging bijna een eeuw door totdat de activiteiten in 1980 stopten.

De mijn draagt de naam van Maximilian Egon Fürstenberg, een bestuurslid van het Praagse Ijzerwerksbedrijf wiens familie de industrie in de regio vormde. Bezoekers kunnen vandaag nog steeds dit erfgoed traceren in de goed bewaarde gebouwen en structuren op het terrein.

De plaats verkent men het best te voet om alle gebouwen over het terrein verspreid te zien en te begrijpen hoe verschillende structuren de mijnbouwoperatie dienden. Een overzicht van hoe steenkoolmijnbouw werkte helpt je het doel van elk gebouw dat je tegenkomt te herkennen.

De schacht bereikte uiteindelijk diepten van meer dan 600 meter, waardoor het de diepste mijnbouwoperatie in de regio Kladno was. Deze technische prestatie was buitengewoon voor die tijd en toonde de schaal van industriële ambities in het gebied.

Locatie: Libušín

GPS-coördinaten: 50.15978,14.05875

Laatste update: 14 december 2025 om 19:10