West-Europese loofbossen, Gematigd bosecoregio in West-Europa

De Westeuropese loofbossen vormen een WWF-ecoregio van 492.357 km2 in Frankrijk, Duitsland, Tsjechië, Polen, Oostenrijk, Zwitserland, België, Zuid-Limburg en Luxemburg. De laaggelegen en hooggebergte gemengde beukenbossen met eiken, sparren, elzen en gewone esdoorns bedekken het Centraal Massief, de Jura, de Midden-Duitse hooglanden, het Beierse plateau en het Boheemse Massief.

Het grootste deel van het oorspronkelijke bos van deze ecoregio is in de laatste 200 jaar gekapt; de overgebleven bossen zijn vooral secundair bos en sterk versnipperd. Grotere percelen blijven over in niet-akkerbouwbare berggebieden die deel uitmaken van nationale parken of beschermde zones. In Luxemburg is het stuwmeer van de Boven-Sûre, een in 1959 aangelegde kunstmatige dam, een belangrijk vogelgebied.

Deze bossen leverden essentiële grondstoffen aan lokale gemeenschappen, waaronder timmerhout, brandhout voor verwarming en planten voor traditionele geneeskunde.

Het ecoregion beslaat 492.357 km² in Frankrijk, Duitsland, Tsjechië, Polen, Oostenrijk, Zwitserland, België, Zuid-Limburg en Luxemburg. Omdat de vlaktes vooral landbouwgrond zijn, liggen de grotere bospercelen in niet-akkerbouwbare berggebieden van nationale parken. Luxemburgs Natuurpark Boven-Sûre bestaat grotendeels uit het stuwmeer van 1959, een belangrijk vogelgebied, met weinig bosoppervlak.

De bossen van de ecoregio zijn meestal secundair en sterk versnipperd, omdat het grootste deel van het oorspronkelijke bos in de laatste 200 jaar is gekapt. Grotere stukken overleven vooral in niet-bewerkbare berggebieden van nationale parken. In Luxemburg omvat het Natuurpark Boven-Sûre, rond een stuwdam uit 1959, vooral het meer, een belangrijk vogelgebied.