Sint-Petrus-en-Pauluskerk, Renaissance-kerkgebouw in Kralovice, Tsjechië.

De Sint-Petrus-en-Pauluskerk is een eenbeukige parochiekerk met een smaller, driezijdig gesloten koor en een toren op de noordoosthoek met een uiendak. Het koor, de noordmuur van het schip en de onderste twee verdiepingen van de toren zijn gotisch, de rest dateert van de renaissanceverbouwing. De hoofd- en zijgevels zijn van zichtbare baksteen, en de sgraffito op het koor en de zuidkapel werd in 1894 vernieuwd.

De kerk wordt voor het eerst vermeld in 1250, toen paus Innocentius IV bevestigde dat zij eigendom was van het cisterciënzerklooster van Plasy. In 1575–1581 liet Florián Gryspek de versterkte gotische kerk in renaissancestijl verbouwen, waarschijnlijk volgens ontwerpen van Bonifác Wolmut, waarbij het middeleeuwse koor behouden bleef en aan de zuidzijde een kapel met de familiegrafkelder werd toegevoegd.

De zuiderkapel bevat een houten renaissance-epitaaf van de Gryspeks uit 1593, gemaakt door Hans Bule uit Regensburg, Samuel Braun uit Kadaň en Hartwig uit Wernigerode. De crypte onder de kapel diende tot 1620 als familietombe; een ventilatiesysteem mummificeerde de lichamen. Sinds 2008 beheert de vereniging Gryspek kerk en graf.

De kerk staat op een lichte verhoging boven de linkerover van de Kralovický potok, met vlakbij het barokke pastoriegebouw uit het begin van de 18e eeuw. Voor de gevel staan een houten kruis, een kruissteen tussen de bomen en een beeld van de heilige Johannes van Nepomuk dat in 1928 naar het koor werd verplaatst.

Het gebouw toont karakteristieke sgraffito-ornamenten op zijn buitenoppervlakken, een decoratieve techniek waarbij lagen pleisterwerk worden blootgelegd om patronen te creëren. Deze uitgewerkte oppervlakversiering is typisch voor het beste renaissancewerk en trekt de aandacht als je voorbijgaat.