Vranovské skály, Natuurmonument in Ralsko, Tsjechië

Vranovské skály is een groep zandsteentorens op de zuidhelling van de Ralsko-heuvel, daarvan gescheiden door een klein dal en tussen 350 en 420 meter boven de nederzetting Vranov uitrijzend. De lichte rots, van bijna wit via geel tot baksteenrood, steekt af tegen het donkere bos eromheen, en de grootste toren draagt het uitzichtplatform Juliina vyhlídka.

De rotsen werden in 1822 toegankelijk gemaakt toen graaf Franz von Hartig voor zijn vrouw Juliana treden, een leuning en een uitzichtplatform liet uithakken; het uitzicht werd op 6 juni 1822, haar 36e verjaardag, geopend. Klimmers gebruiken de torens sinds de jaren twintig en Rudolf Kauschka legde in 1923 de route Alter Weg aan op de Džbán-toren. Op 15 november 1991 werd het gebied tot beschermd natuurmonument verklaard.

Lokale wandelaars hebben dit gebied lang gewaardeerd als een plek om zandsteengeologie en boslandschappen te ervaren. De rotsformaties zijn onderdeel geworden van hoe mensen het natuurlijke karakter van de regio begrijpen.

De hoofdtoegang volgt een gemarkeerd pad dat vanuit Mimoně door bos en hellend terrein loopt. Stevig schoeisel is nodig omdat de paden over ongelijk terrein met rotsen en natuurlijke obstakels gaan.

De bekendste rots, Juliina vyhlídka, kreeg in 1822 uitgehouwen treden, een leuning en een uitkijkplatform, aangelegd door graaf František van Hartig voor zijn vrouw Juliana; ooit stond er een houten gloriet, nu rest alleen een in de rots uitgehouwen funderingscirkel. De toren Džbán, ook Mléčný džbán genoemd, rijst achter huis nr. 34 op.