2S1 Gvozdika

De 2S1 Gvozdika is een zelfrijdend artilleriesysteem met een 122 millimeter houwitser gemonteerd op een amfibisch rupsonderstel, in staat om tot vijf schoten per minuut af te vuren op doelen op 15,3 kilometer afstand met standaardmunitie.

De ontwikkeling van de 2S1 Gvozdika begon eind jaren vijftig in Charkov, met het eerste prototype voltooid in 1958 en de massaproductie gestart in 1971, waarbij hij rond 1972 in dienst trad bij de Sovjet-strijdkrachten ter vervanging van oudere gesleepte artilleriesystemen.

Genaamd Gvozdika wat Anjer betekent in het Russisch, vertegenwoordigt dit voertuig Sovjet-militaire techniek uit de tijd van de Koude Oorlog en is een herkenbaar symbool geworden van Sovjet-artillerie-innovatie, met meer dan 10.000 geproduceerde eenheden die wereldwijd verspreid zijn naar geallieerde landen.

Het voertuig heeft een bemanning van vier leden bestaande uit commandant, schutter, lader en bestuurder, en wordt aangedreven door een YaMZ-238N dieselmotor die 300 paardenkracht produceert, waarbij wegsnelheden tot 60 kilometer per uur worden bereikt met een operationeel bereik van 500 kilometer.

De 2S1 Gvozdika heeft een verstelbare veeringhoogte en amfibische mogelijkheden die een minimale voorbereidingstijd van ongeveer 20 minuten vereisen, waardoor hij waterobstakels kan oversteken met snelheden tot 4,5 kilometer per uur met behulp van zijn rupsbanden voor voortbeweging.

Locatie: городской округ Новый Уренгой

GPS-coördinaten: 66.11732,76.68632

Laatste update: 14 december 2025 om 23:50