Lorensbergs villastad

Lorensbergs villastad is een woonwijk met grote villa's en rijenhuizen met rode bakstenen gevels op hellend terrein. De huizen verspreiden zich over hoogteverschillen tot 40 meter, wat een dynamisch nederzettingspatroon creëert.

Stadsplanner Albert Lilienberg ontworpen de wijk in 1913, volgens de principes van Camillo Sitte die nadruk legden op aanpassing aan het natuurlijke terrein. Het ontwerp creëerde gesloten woonruimten geschikt voor welgestelde bewoners die privacy waardeerden.

De huizen vertonen vanaf de jaren 1920 een mengeling van Nationaal-Romantische en klassieke elementen, met handgemaakte bakstenen en natuurstenen gevels die zich aanpassen aan de hellingen. Bewoners waarderen deze architectonische eigenheid die de buurt onderscheidt van andere woongebieden.

De wijk is gemakkelijk te voet te verkennen, omdat de straten en paden rekening houden met het hellende terrein en het wandelen over verschillende niveaus mogelijk maken. Vier gebouwen in het complex hebben een beschermingsstatus van de regering en kunnen van buiten worden bekeken.

Bouwvoorschriften beperkten elke woning tot 400 vierkante meter oppervlakte, maar architecten gebruikten meerdere verdiepingen strategisch om ruime huizen te creëren. Deze ongebruikelijk strikte regel voor een welgestelde buurt bepaalde het compacte maar niet overbouwde uiterlijk.