Burnt Norton

Dit kalkstenen landhuis heeft een L-vormige dienstbouwdeel, stenen schoorstenen met meerdere hoeken en een klein kloklantarntje op het pannendak. Het gebouw laat zien hoe kamers en uitbreidingen in de loop der tijd zijn toegevoegd.

Sir William Keyt vergrootte het huis in 1741 met twee zijuitbreidingen, maar stak het hetzelfde jaar in brand, wat zijn huidige naam gaf. In het begin van de 20e eeuw werd het onder leiding van architect Sir Guy Dawber herbouwd.

De tuinen inspireerden T.S. Eliot tot het schrijven van zijn gedicht 'Burnt Norton', dat deel werd van Four Quartets. Deze literaire connectie geeft de plaats betekenis voor liefhebbers van moderne poëzie.

Als privé-eigendom is het toegang beperkt en vereist voorafgaande toestemming of boeking. Geïnteresseerden moeten de huidige omstandigheden vooraf controleren, omdat het huis niet regelmatig voor het publiek toegankelijk is.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende het landhuis als internaat, eerst voor meisjes en later als school voor jongens uit de stad. Deze schoolperiode bepaalde het gebruik van het gebouw voor meerdere decennia.