Faro del Gran Roque

De Faro del Gran Roque is een witsteinen vuurtoren op het eiland Gran Roque die 18 meter boven het landschap uitsteekt en voorzien is van een geautomatiseerd lichtsysteem om schepen door de Caribische wateren te leiden. De structuur is gebouwd uit koraalsteen en kalksteen, materialen die bestand zijn tegen het ruwe maritieme klimaat van de archipel.

De Venezolaanse regering gaf de Nederlandse ingenieur Cornelius Luis Boyé in 1864 opdracht dit navigatiegebouw te bouwen, met het project voltooid in 1874. De vuurtoren markeert een belangrijk stadium van infrastructuurontwikkeling voor het Caribische scheepsverkeer.

De vuurtoren staat als centraal element van Los Roques Nationaal Park, opgericht in 1972 ter bescherming van het mariene ecosysteem en koraalformaties.

Bezoekers bereiken de vuurtoren via een wandelpad vanaf Cerro El Calvario dat door het dorp Gran Roque naar de verhoogde positie leidt. De route is gemakkelijk te voet af te leggen en biedt tijdens de beklimming uitzichten over het eilandlandschap.

De structuur werkte oorspronkelijk met een carbidelichtingssysteem om schepen door de archipel te leiden voordat het overging op geautomatiseerde systemen. Deze vroege verlichtingsmethode was een technologische vooruitgang voor de scheepsvaart van die tijd.