227 East Walton Place Apartment Building

De residentiële toren in Streeterville is een dertienverdiepingenbouw met een kenmerkende gevel van afwisselende rode baksteenbanden en gestapelde vensteropeningen. Driezijdige erkerramen steken naar buiten uit en creëren een visueel ritme, terwijl ze in totaal 24 eenheden herbergen binnen de compacte voetafdruk.

Architect Harry Weese ontwierp dit gebouw in 1956, geïnspireerd door ontwerpelemententen van de Chicago School uit het einde van de 19e eeuw. De stad benoemde het in 2004 tot Chicago Landmark, waarmee het architecturale belang en invloed ervan formeel werd erkend.

Het gebouw toont ontwerpkenmerken die verwijzen naar de Chicago School-architectuur van het einde van de 19e eeuw en bepalen het karakter van Streeterville. De manier waarop de gevel verticale baksteenbanden en erkervensters gebruikt, weerspiegelt de architectonische taal die deze historische beweging definieerde.

Het gebouw ligt handig tussen twee belangrijke oriëntatiepunten: twee blokken van de Magnificent Mile en een blok van DuSable Lake Shore Drive, waardoor het gemakkelijk te vinden is. De compacte grootte en residentiële aard houden het gebouw rustig, ook al liggen de grote attracties maar op korte afstand.

Het gebouw werd bewust ontworpen met kleine lift vestibules in plaats van lange gangen, zodat bewoners rechtstreeks vanaf de lift hun appartement kunnen betreden. Dit ongewone plattegrondsplan was zeldzaam voor residentiële torens uit die periode en maakte het wonen hier intimer en persoonlijker.