Robert Llewellyn Wright House

Het Robert Llewellyn Wright House is een eengezinswoning in Bethesda ontworpen door Frank Lloyd Wright in het begin van de jaren 1950. Het gebouw vertoont twee elkaar snijdende gebogen vormen die een voetbalvormige plattegrond creëren, een karakteristieke afgeronde betonblok toren aan de ingang, en ligt op een hellend bebost perceel dicht bij een beek.

Frank Lloyd Wright ontwierp deze woning in 1953 voor zijn zoon Robert Llewellyn, met de bouw voltooid tussen 1957 en 1958. Het project vertegenwoordigde een van de laatste huizen die Wright persoonlijk toezag in zijn latere jaren.

Het huis belichaamt Wrights filosofie van harmonie tussen binnen- en buitenruimten, met open woongebieden die naar buiten uitstrekken. Het gebruik van materialen zoals mahonie en betonblokken toont zijn geloof in functioneel, eerlijk bouwen.

Het huis ligt op een bebost terrein met natuurlijke hellingen, dus draag comfortabele schoenen en reserveer tijd om de tuinen en het omringende landschap te verkennen. De manier waarop het gebouw in het terrein integreert betekent dat verschillende perspectieven van het ontwerp zich onthullen vanuit verschillende posities op het terrein.

Lloyd Wright, een van de zonen van Frank Lloyd Wright, ontwierp het landschap van het terrein, wat het tot een samenwerkingswerk tussen vader en zoon maakt. Dit project toont het zeldzame partnerschap tussen twee generaties architecten binnen dezelfde familie.