Wilcox Solar Observatory

Het Wilcox Solar Observatory is een kleine witte toren in de heuvels ten zuiden van Stanford University, uitgerust met een gespecialiseerde 33 cm telescoop voor waarneming van de zon. De instelling gebruikt een Littrow-spectrograaf-instrument om het magnetische veld aan het zonne-oppervlak te meten door specifieke lichtgolflengtes te analyseren.

De instelling begon in mei 1975 met operaties met aandacht voor de waarneming van het magnetische veld van de zon vanaf het begin. Later werd het hernoemd ter ere van John M. Wilcox, een zonnefysicus wiens ontdekkingen de basis voor modern onderzoek naar zonne-magnetisme hebben gelegd.

De sterrenwacht is vernoemd naar John M. Wilcox, een zonnefysicus wiens werk ons inzicht in zonne-magnetisme heeft vormgegeven. Deze rustige onderzoekslocatie laat zien hoe wetenschappelijke toewijding kleine faciliteiten in staat stelt bij te dragen aan wereldwijde kennis.

De locatie bevindt zich in een rustig gebied van de heuvels waar lichtvervuiling minimaal is en onderzoekers zonder onderbreking kunnen werken. Onthoud dat dit een actieve onderzoeksfaciliteit is en niet als toeristische bestemming is ontworpen.

Veel wandelaars die de heuvels verkennen merken de kleine witte toren nauwelijks op, toch heeft hij decennialang zwijgend vitale gegevens voor wereldwijd zonne-onderzoek verzameld. Deze bescheiden aanwezigheid stelt wetenschappers in staat rustig te werken terwijl zij bevindingen delen met onderzoekers over de hele wereld.