S1C reactor

De S1C-reactor was een marinale prototype die stoomturbines met generatoren combineerde om elektrische energie voor duikbootvoorstuwing op te wekken. Het systeem werkte zonder mechanische vermogensreductiebakken, wat een innovatieve aanpak voor onderzeebootvoorstuwing vertegenwoordigde.

De faciliteit werd in de jaren 1950 gebouwd en begon van 1959 tot 1993 als een actief marinekernenergiecomplexe te werken. Gedurende deze periode diende het ter opleiding van marinepersoneel en ondersteunde het de activiteiten van de Amerikaanse marine tijdens het Koude Oorlog-tijdperk.

De faciliteit omvatte een gebouw genaamd Castle Gray Skull, dat militaire technische normen met specifieke rampbestendigheid vertegenwoordigde.

Het reactorcomplex in Connecticut is niet opengesteld voor het publiek, omdat het een militaire faciliteit was. Bezoekers moeten van tevoren controleren of er rondleidingen of informatiecentra in de buurt beschikbaar zijn.

Na de sluiting ontving deze locatie een opmerkelijke certificering als eerste reactorlocatie zonder radiologische en chemische beperkingen vrijgesteld. Deze prestatie stelde een nieuw standaard in voor decontaminatie- en veiligheidspraktijken in kerncentrales.