Grand Pacific Hotel

Het Grand Pacific Hotel was een groot gebouw dat een heel blok tussen Clark, LaSalle, Jackson en Quincy Street innam, met ongeveer 460 kamers verdeeld over meerdere verdiepingen. Het gebouw bood accommodatie tegen verschillende prijzen, van bescheiden kamers tot luxe suites voor verschillende soorten gasten.

Dit hotel werd gebouwd in 1873 na de Grote Brand van Chicago, met kosten van ongeveer een miljoen en een half miljoen dollar als vervanging voor het eerdere Pacific Hotel. De bouw maakte deel uit van het snelle herstel van de stad na deze rampzalige catastrofe.

De eetzaal was een belangrijke ontmoetingsplaats voor Chicagos sociale elite, waar regelmatig diners met internationale gerechten werden gehouden en veel aandacht van de pers kregen. Deze evenementen maakten het hotel tot een cultureel centrum van de stad.

Toegang tot en bezichtiging van het gebouw kunnen beperkt zijn of niet beschikbaar zijn vanwege de leeftijd en huidige toestand ervan, daarom wordt aanbevolen vooraf na te gaan welke mogelijkheden voor openbare toegang bestaan. Rondleidingen of mogelijkheden voor binnenbezoek kunnen beperkt zijn tot bepaalde gebieden of tijden.

Op 11 oktober 1883 kwamen spoorwegfunctionarissen in dit hotel samen om het Standaardtijdsysteem voor de Verenigde Staten in te stellen. Deze bijeenkomst was een keerpunt voor de nationale tijdmetingspraktijken en transformeerde de locatie in een plaats van aanzienlijk historisch belang.