Eremo dei Camaldolesi

De Eremo dei Camaldolesi is een klooster op een oosthelling met uitzicht over de rivier Po, met afzonderlijke woningen voor individuele monniken. Elke woning had zijn eigen bron, bidcel en kleine tuin rond een centrale witte kapel die het geestelijk centrum vormde.

Hertog Carlo Emanuele I van Savoië beorgde de bouw in 1601 na een gelofte tijdens een pestuitbraak, met architect Ascanio Vitozzi die het ontwerp verzorgde. De Kamaldolese orde bewoonde de locatie ongeveer twee eeuwen voordat de gemeenschap uiteindelijk uit elkaar ging.

Het klooster diende als een geestelijk toevluchtsoord waar monniken in opzettelijke afzondering leefden binnen een gestructureerde gemeenschap. De verzameling van kunstwerken en manuscripten weerspiegelde zijn rol als intellectueel centrum voor de religieuze orde.

Het voormalige klooster huisvest nu een verzorgingshuis en de toegang tot het terrein is beperkt omdat alleen de klokkentoren en kapel van buiten zichtbaar zijn. Plan bezoeken overdag in om de resterende architectuurelementen duidelijk vanaf de omtrek te zien.

Elke hermitagecel was opzettelijk ontworpen voor volledige onafhankelijkheid, met zijn eigen waterbron, gebedruimte en tuin in plaats van gedeelde faciliteiten. Deze benadering van het monastieke leven benadrukte eenzaamheid terwijl het een gevoel van collectief doel behield door de gedeelde witte kapel.

Locatie: Pecetto Torinese

Ontstaan: 1601

Oprichters: Carlo Emanuele I, Duke of Savoy

Architecten: Ascanio Vitozzi

GPS-coördinaten: 45.03888,7.73851

Laatste update: 14 december 2025 om 12:22