Calanais Standing Stones, Stenencirkel op de Buiten-Hebriden, Schotland.

De Calanais Stones vormen een steencirkel op het eiland Lewis in de Buiten-Hebriden van Schotland, met rijen staande monolieten die zich naar het noorden, zuiden, oosten en westen uitstrekken vanaf een centrale ring. In het midden staat een hoge steen naast de overblijfselen van een kleine grafkamer, omringd door een cirkel van verdere rechtopstaande stenen gehouwen uit het ruwe gneissgesteente van de streek.

Mensen richtten de steencirkel ongeveer 5000 jaar geleden op tijdens het Neolithicum, lang voordat metalen gereedschap de eilanden bereikte. Latere generaties voegden de grafkamer toe en gebruikten de plek eeuwenlang totdat veen de onderste delen van de stenen bedekte, die in de 19e eeuw opnieuw werden vrijgemaakt.

De inwoners noemen de plek Calanais, terwijl Engelstaligen vaak Callanish zeggen, beide namen afgeleid van het Gaelische origineel. Op zomeravonden komen mensen hier samen om de zonsondergang te zien die lange schaduwen over de heide werpt, een traditie die moderne bezoekers verbindt met het oude doel van het markeren van seizoensbewegingen.

De plek blijft het hele jaar door toegankelijk, en bezoekers kunnen tussen de stenen lopen, zelfs wanneer de wind vanaf de Atlantische Oceaan hard waait. Een bezoekerscentrum in de buurt biedt toiletten en informatie, de meeste dagen open met beperkte openingstijden in de wintermaanden.

Elke 18,6 jaar komt de maan laag aan de zuidelijke horizon op en lijkt langs de stenenrijen te lopen, een hemelgebeurtenis die de bouwers mogelijk hebben gevolgd. Archeologen ontdekten dat de indeling overeenkomt met bepaalde maanposities in plaats van zonneposities, in tegenstelling tot vele andere steencirkels in Europa.