Kathedraal van Oxford, Anglicaanse kathedraal in Oxford, Engeland

Christ Church Cathedral is een anglicaanse kathedraal in Oxford, Engeland, die Normandische zuilen, gotische gewelven en een groot roosvenster combineert. Het gebouw toont verschillende bouwfasen, waarbij het schip zware stenen pijlers heeft en de zijbeuken spitsbogen vertonen die de opeenvolging van architectonische stijlen illustreren.

De locatie begon als een nonnenklooster in de 8e eeuw en veranderde in een augustijner priorij in 1122, voordat het in 1546 onder Hendrik VIII tot kathedraal werd verheven. Deze omzetting verbond het religieuze centrum met het nieuw opgerichte college, waardoor een dubbele rol ontstond die tot op de dag van vandaag voortduurt.

De naam verwijst naar Christus en de kerk, terwijl het gebouw zowel religieuze als academische functies vervult en dagelijks wordt bezocht door studenten en parochianen. De vier koren treden regelmatig op, waardoor je vaak koorrepetities hoort wanneer je door de zijbeuken loopt of in de zijkapellen zit.

De toegang verloopt via Tom Gate met een parochiale pas, terwijl het college en de eetzaal een apart toegangsbewijs vereisen. Het gebouw sluit tijdens diensten, dus het is verstandig om vooraf de openingstijden te controleren en vroeg op de dag te komen om drukte te vermijden.

De kathedraal fungeert tegelijkertijd als de kapel van Christ Church College en als de moederkerk van het bisdom Oxford, waardoor het het enige gebouw in Engeland is met deze dubbele rol. Deze bijzondere positie wordt zichtbaar in de manier waarop studenten en geestelijken dezelfde ruimtes delen voor zeer verschillende doeleinden.