Witte paard van Uffington, Prehistorische krijtfiguur op een heuvel in Oxfordshire, Engeland
Het Uffington White Horse is een prehistorische heuvelfiguur van 110 m lang, uitgegraven als diepe greppels gevuld met fijngemaakte witte krijt op de bovenste hellingen van Whitehorse Hill in Oxfordshire. Het smalle, hoekige lichaam heeft vier uitgestrekte poten, een lange nek naar een klein hoofd en een lange staart die naar links buigt.
Optisch gestimuleerde luminescentiedatering van slibafzettingen door Simon Palmer en David Miles plaatste de figuur in 1990 tussen 1380 en 550 v.Chr., late bronstijd of vroege ijzertijd. Tot het einde van de 19e eeuw werd de figuur elke zeven jaar schoongemaakt tijdens een feest op de heuvel. In 2024 begonnen Oxford Archaeology, de National Trust en English Heritage met de restauratie.
Het paard wordt minstens sinds de 11e eeuw zo genoemd: een cartularium van de abdij van Abingdon, samengesteld tussen 1072 en 1084, noemt de heuvel "mons albi equi". De plaatselijke overlevering verbindt de figuur met Sint-Joris, die op de nabije Dragon Hill de draak zou hebben bevochten.
De figuur is het best te zien vanuit de lucht of vanaf de overkant van de Vale of White Horse, vooral bij Great Coxwell, Longcot en Fernham. Op de heuvel zelf is de omtrek moeilijk te volgen; de site ligt 2,5 km ten zuiden van Uffington en wordt beheerd door de National Trust.
De kop bestaat uit twee losse snavelvormige delen met een opening ertussen, en de vier poten zijn hoekig en uitgestrekt. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de figuur bedekt met graszoden en snoeisel van heggen zodat Luftwaffe-piloten hem niet als navigatiepunt konden gebruiken; daarna legde archeoloog William Francis Grimes hem weer bloot.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 92.307 bijdragers wereldwijd.
